ætla að gera mitt besta til að halda úti málefnabloggi! það er á www.huldkatt.blog.is -- málefnaleg á mogganum...! hahaha

 ...heimskur hlær að sjálfs síns fyndni

Hipp hipp húrrei!!

 Radison SAS á skilið hrós dagsins. Ég hef verið með grein í smíðum síðustu daga um klámráðstefnuna blessaða og aðallega hvað feministar hafa þurft að þola mikinn skít fyrir það eitt að setja stórt spurningamerki við þetta allt saman. Merkilegt sá iðnaður sem beintengist þrælastölu númímanns meir enn nokkurt annað.... venjulegt fólk verður bara alveg galið þegar það er eitthvað andað á það....

 

En já, góð niðurstaða. Hætt við klámþingið og eitt stig fyrir feministana (þau eru alltof fá) 

Lífsháski, eða Lost eins og hann útleggst á útlenskunni, er minn uppáhalds sjónvarpsþáttur þessa stundina. Ég er svo ótrúlega mikill sökker, eða lúði eins og það útleggst á móðurmálinu, að ég hef ekki enn fengið nóg af því hvernig framleiðendur þessara þátta eru búnir að gera áhorfendur gersamlega að fífli. Þátturinn byrjaði sem mjög gott konsept (útleggst hugmynd ?) og var hörkuspennandi í fyrstu seríu svo dregst hann á langinn og alltaf koma fleiri spurningar en alls ekki jafn mikið um svör. Það er greinilega verið að teygja lopann bara vegna þess hversu rosalega vinsæll þátturinn er og það er hægt að fá endalaust af peningum út af svona plebbum eins og mér sem horfa látlaust á alla vitleysuna en fá ekki nóg af þessu og segja ekki: "hingað og ekki lengra".. og slökkva því næst á tívíinu. Lífsháski er spennandi, hörku-afþreying og því held ég áfram að vera lúði. Myndi samt alveg þiggja að þeir fari að greiða úr flækjunni í stað þess að bulla meir.

Aðþrengdar eiginkonur. Aftur dæmi um sjónvarpsseríu sem er svo rosalega vinsæl að framhleiðendur eiga eftir að tvinna endalaust við hana bara til þess að fá meira útúr áhorfendum. En hún er alltaf jafn fyndin. Þessi kaldhæðni húmor og þessar ýktu típur eiga bara ekki sinn líkan og því held ég áfram að horfa og get ekki einu sinni sagt að ég sé plebbi vegna þess. Aðþrengdu eiginkonurnar eru bara alltaf jafn góðar... og hananú!

Heros - Eða Hetjur, skjár 1. Snilld - álíka mikil snilld og Lost. Sama að gerast fyrir Heros, þvílíkt spennandi fyrst og svo teygjist úr. Grát. En áfram horfi ég.

Ugly betty - Miðvikudagskvöld á RÚV. Snilld - bara góðir þættir.

Og svo er ég búin að heyra að Prison break sé líka afskaplega spennandi þættir og góð afþreying. Snorri er búinn að hala niður öllum þáttunum og er komin jafn langt og sjónvarpið í Bandaríkjum norður amerkíku í þeirri sjónvarpsseríu. Ég þori bara ekki að byrja að horfa á þessa þætti því þá gæti ég alls ekki snúið baki við þeirri staðreynd að ég er sjónvarpsfíkill. Hef nefnilega alltaf verið viss um það með sjálfa mig að sjónvarpsfíkill er ég ekki , hvað sem svo má annað segja um mig! En já, nú er ég á mörkunum með að geta enn haldið þessari sjálfsmynd óbreyttri en ef ég álpast til að horfa á Fangelsis flóttann (!) þá breytist vogin og já. Þannig að svo lengi sem ég held þessu um það bil í 4 þáttaseríum í einu þá er þetta í lagi....

Já segjum það.

Ég hef ekki verið mjög beisin við bloggskrifin undanfarið það skal nú alveg viðurkennast. En það er nú samt alveg óþarfi að geispa golunni út af því Erna mín. En það er samt gott að vita að þessi klénu skrif mín skipti þig svona miklu máli dúllan mín .

Ég hef verið skráð sem dreifingaraðili hjá Herbalife undanfarið ár en einungis notað það fyrir sjálfa mig. Um síðustu mánaðarmót hins vegar fór aðeins meiri virkni í þetta og ég ætla að leyfa þessari "aukavinnu" að hanga í hjá mér um nokkurt skeið. Prófa þetta. Samt tekur það töluvert á hjá mér því ég á í mikilli innri baráttu vegna gamalla fordóma hjá sjálfri mér fyrir svona buissness (ég er tvískiptur persónuleiki).

En staðreyndirnar tala sínu máli:
Vörurnar eru (margar hverjar - tala bara um þær sem ég hef prófað) pottþéttar. Maður hreinlega finnur þær virka. Ég hef aldrei fundið jafn áþreifanlega fyrir virkni nokkura hluta sem ég hef áður tekið. En vörur eins og te-ið og tísítöflurnar, florafiber og fleira - tvímælalaust virka. Punktur á eftir því.

Svo er það líka staðreynd að ég missti 5 kíló í janúar! Ekki leiðinlegt. Er samt ekki í neinum öfgum. Tek shake í staðinn fyrir tvær máltíðir á dag og borða skynsamlega að öðru leiti. Fæ mér bara einu sinni á diskinn á kvöldin og ef það eru einhver sætindi á borðum þar sem ég er, smakka ég en missi mig ekki. Drekk líka 2 lítra af vatni á dag.
Hvað get ég sagt? Sátt? Algerlega.

Síðan eru húðvörurnar í jurtalífinu líka mjög pottþéttar. Góðar vöruru á skynsamlegu verði.

Nenni ekki að babla meira um þetta í bili.

.....huggunin við þeirri ""armæðu"" að eignast bara syni er að síðar á ævinni muntu (vonandi) eignast tengdadætur

.... já og væntanlega öfugt.... svona "when I come to think about it"...
 

Gerðist eitthvað merkilegt á líðandi ári í mínu lífi?

Kanski eitthvað millimerkilegt en ekki neitt merkilegt né stórmerkilegt. Ekkert sem breytti tilverunni neitt. Það gerðist allt árin á undan.

1999 - Jón Ingvar fæddist
2000 - Byrjaði að búa
2001 - Skóli og vinna (ekkert stórmerkilegt ár)
2002 - Hætti með pabba JIV og flutti aftur heim til múttu fór í NTV
2003 - Rólegt ár með sjálfri mér og félögum..
2004 - Fór að búa með Snorra, fór að vinna í INSÍ og útskrifaðist úr IR
2005 - Nanna Katrín fæddist - Jón Ingvar byrjaði í skóla
2006 - Ekkert stefnumarkandi...

Jú annars... ég er heilmikið nær því að átta mig á því hvað ég á að gera í lífinu þó það komi ekki til framkvæmda fyrr en seinna...

Fínt að eiga rólegt ár í vissum skilningi.... stórfínt...

En nóg af röfli

Gleðilegt ár elskurnar og hafiði það gott um áramótin

Fyrir tveimur vikum fékk yngri dóttir dagmömmunnar hennar Nönnu hlaupabóluna. Svo við sáum þann kost vænstan að fara ekki með hana í pössun. Tengdamamma hjálpaði mér heilmikið og var meira heima með litlu hnátuna, já tengdamúttan mín er engill í mannsmynd . Svo á sunnudaginn hringir dagmamman... þá er eldri dóttirin komin með hlaupabólu!!! Úff! Svo ég vinn heima um þessar mundir. Reyndar er amman heima núna en ég verð á morgun. Svo ætlar móðir mín mild og hlý að taka sér frí í vinnunni á föstudaginn og vera heima með börnin. Svona ömmur eru sko ekki á hverju strái - það er eitt sem víst er! www.insi.is tjékk it át. Bjútifúl - absalútlí gordjös . Búin að pakka jólagjöfunum inn, á bara eftir að senda jólakortin. Klára þetta í kvöld. Svo get ég þrifið hent trénu í fótinn og sagt gleðiðleg jól. Svona nokkurn veginn. Samt finn ég mér eflaust einhver fleiri bráðnauðsynleg verkefni fyrir jól. Það er alltaf þannig.

Síðueigandi hefur sjaldan eða aldrei kunnað jafn vel við desember, eða hlakkað jafn mikil til jólanna, það er á fullorðinsárum. Allaveganna ekki síðan fyrstu jól frumburðarins, en þá var undirrituð líka í fæðingarorlofi og var meir að segja svo myndarleg að baka aðventukrans! Og geri aðrið betur

Aftur að jólum 2006. Undirrituð er búin að föndra jólakortin, einnig eru um tíu til fimmtán perlukúlur og annað glingur í þá áttina tilbúið. Á sunnudaginn síðasta var svo þessi líka stórglæsilegi aðventukrans föndraður af jólasjeníinu. Enn fremur er tveimur til þremur jólagjöfum landað og nokkurnveginn ákveðið hvað aðrar gjafir skulu vera. Frökenin er einnig búin að skreyta töluvert heima hjá sér, allavega nóg til að hennar "ektamanni" (svigi vegna þess að þau eru ekki gift) finnist nóg um. Skemmtilegt. Ungfrúin hefur verið mjög dugleg við að draga í búið nýtt jólaskraut, með einum eða öðrum hætti. Skipulagshæfileikarnir hafa einnig fengið að njóta sín því hennar "ektamaður" var á dögunum fenginn í það samvinnuverkefni að skipuleggja desember og þá sérstaklega þegar kemur að útgjöldum. Ekkert á að koma á óvart. Frökenin hefur fengið sig fullsadda af svoleiðis skrípaleik. Börnin eru hamingjusöm. Drengurinn með sjónvarpsdagatalið. Konfektið og piparkökurnar komnar á sinn stað og þar sem daman er nútímakona kvarlaði það ekki að henni að baka blessaðar kökurnar. Nútíma ofurkonur hafa margt mikilvægara að gera en að skvetta hveiti í allar áttir með misjöfnum árangir og hananú.

Toyota Rav4 var einnig landað á dögunum og hefur undirrituð aldrei verið jafn ástfangin af bifreið og nú. Fögur er sjálfrennireiðin, fögur og flott.

Einnig hafa stórundarlegar hugmyndir kviknað í höfðinu á huldkattinu blessuðu undanfarna daga. Þessar hugmyndir ganga að nokkru leiti í berhögg við síðustu færslu en ekki alveg. Þessu kvendi er að láta sér detta í hug að kanski muni leið hennar liggja að lagadeild HÍ (eða HR) einn daginn. Jahh.. sér er nú hver vitleysan! Þó er að minnsta kosti árs frí nauðsynlegt eftir annríki síðustu ára.

Já, það er ríkjandi þema á þessari síðu að tala í þriðju persónu.

Lifið heil,
huldkatt

Dramatískur titill!!

Síðueigandi hefur semsagt síðustu daga verið að átta sig á því að hann langar ekkert endilega til þess að fara í háskóla á allra næstu árum. Það er líka verulega aðlaðandi að vinna einhverja metnaðarfulla skrifsstofuvinnu sem er ekki barnið manns. Geta semsagt byggt upp fjárhaginn, carrierinn, og sinnt heimilinu og börnunum eins og maður vildi. VÁ!

Þar að auki er það í himnalagi að fara ekki í langskólanám fyrr en einhverntíman á fertugsaldrinum! Ekki eins og það sé mikið mál á Íslandi í dag ... eða Íslandi eftir 5-10 ár! En það skal tekið fram að að síðueigandi er mjög sáttur við stöðuna í dag og ekki stendur til að breyta neinu á allra næstu tímum. Þó er alltaf gaman að láta hugann reika um framtíðina

Niðurstaða hugleiðinga síðustu daga er semsagt sú að síðueigandi þarf ekki að fara í langskólanám til að verða stór. Merkilegt!

Það er líka svo góð tilfinning að finna til tilhlökkunar yfir að geta átt meiri tíma fyrir fjölskylduna og haft framfylgt þeim metnaði sem er til staðar í þeim málum.

En heimsmyndin er falleg eins og hún er í dag og ekki standa til breytingar strax þrátt fyrir þessar hugleyðingar.

....bara'ð spá og spekúlera
Kv, Huldan

Er komin heim frá Köben - stolltu eigandi 4GB I-pods nano. Já .. og svei mér þá ef ég verð ekki bara að drífa mig í göngutúra sem aldrei fyrr ... svona til að réttlæta kaupin.

Það var sport í köben. Eyddi tveimur dögum á strikinu og keypti falleg föt á börnin mín ásamt ýmsu öðru. Ég er samt ekki gjaldþrota eftir ferðina . Keypti svaka fallega sparikápu handa Jóni Ingvari (Padmington-style ) Og svo fann ég einhverja föndurbúð í úthverfi sem seldi Steinboden perlur .. og ég notla þangað, hafði töluvert fyrir því að skottast þangað og þegar ég kem á staðinn: jú töluvert ódýrara en heima, en akkúratt ekkert vöruúrval ... eða svo til. Jæja - mar fær ekki allt sem maður vill.

Ég byrjaði reyndar dvölina á því að lenda í bankaveseni. fattaði þegar ég kom til Köben að maður þarf pin-númerin sín í útlöndum. Hafði hvorug .... klaufi. En þetta var smá vesen fyrsta daginn og svo búið. Fékk mér ekki bjór né nokkuð áfengt sem einhverju gat talist fyrr en tveimur dögum eftir að ég kom... greinilega ekki alkhólisti

Svo kom ég heim og fékk að vera jólasveinn. Gaman að vera jólasveinn.

En ég er líka búin að fá úr STRONG áhugasviðsprófinu og ég er CES manneskja, sem þýðir:
Conventional (vanaföst - vinnur með tölur - endurskoðandi/bókari til dæmis)
Enterprising (afköst - þarf að sjá árangur vinnu sinnar ... )
Social (félagslynd)

Já.... þarf að skoða þetta betur - úrlausnin er einhverjar 20 blaðsíður .. nóg að grúska í.

Nanna Katrín aftur komin með í eyrun. Fær rör í næstu viku. Greyið litla. Og Jón Ingvar sætur og duglegutr. Ég á góð, dugleg, falleg og yndisleg börn. Heppin !(ekki kaldhæðni eins og í auglýsingunni)

Chaó

Þingið er búið. Á frí í dag og svo byrjar nýtt ár.

Komin með nýja sýn á yfirkeyrslu...!

Er eignilega of dofin til að skrifa eitthvað af viti og er miið að spá í að hætta með þessa blessuðu síðu.....

En við hjónaleysin erum þriggja ára í dag og dóttir okkar verður eins árs eftir nokkra daga Og svo fer ég til DK eftir níu daga, ójá, ója

En ég sló samt persónulegt djamm met á laugardaginn! Merkilegt, mar er greinilega ekki farinn að eldast neitt að ráði enn ...

Já ég fór á fund í gærkveldi .... ég fann mig allavega það vel að ég pantaði tíma í greiningu í dag. Fer í miðjum október. Mér finnst ég vera búin að finna svar við því hvað ég er furðuleg að ýmsu leiti. En ég er allavega bara spennt og jákvæð.

Allt að gerast!

Ég fór og hitti kennsluráðgjafann hjá félagsþjónustunni í dag. Hún fór semsagt í skólann fyrir nokkrum dögum og sat kennslustund. Ræddi að því loknu við kennarann hans og deildarstjóra sérdeildarinnar. Fundurinn í dag var til að hún gæti sagt mér hennar álit á stöðu mála og mögulegar úrbætur. Það verður líka framhald á okkar samvinnu.

Meginmálið á fundinum var þetta: Strákurinn er mjög erfitt tilfelli og það á eftir að verða stöðug vinna með hann. Mjög alvarlegt tilfelli. Hann hefur vissulega sína styrkleika eins og að eiga auðvelt með nám. Þá meina ég að hann er fluggáfaður, en einbeitingaskortur og hegðunarerfiðleikar hamla honum mikið, svo ekki sé dýpra í árina tekið.

Einnig sagði hún mér að skólinn væri búinn að týna greiningar pappírunum hans. Ég þurfti að passa mig til að sýna ekki reiðiviðbrögð. Ég mætti með þessa pappíra í skólann í fyrstu vikunni í fyrra. Þau týndu pappírunum og ég kom með þá aftur. Nú hafa þau týnt þessum pappírum enn aftur. Mig langar til að öskra. Mér finnst ég vera að synda yfir endalaust haf – sem fer í hring. Ég reyni svo allt sem ég get til að undirbúa jarðveginn þannig að allt sé pottþétt. Að allir sem koma að drengnum hafi öll gögn sem til þarf og allar forsendur sem til þarf til að átta sig á hversu alvarlegt málið og hve mikla hjálp hann þarf. Ég gerði allt til fyrirmyndar í upphafi skólans í fyrra. Kom með pappírana og kom á skilafundi frá leikskólanum og talaði við alla aðila og var mjög hreinskilin í því að gera öllum grein fyrir því að drengurinn væri með alvarlegt tilfelli af AD/HD.

Ennfremur hafði ég ári fyrr (ári áður en hann fór í grunnskóla) farið til læknisins hann og beðið um tilvísun á BUGL. Til þess að hann hefði þá greiningu því grunnskólinn tekur meira mark á BUGL greiningu. Og læknirinn sagði ekkert mál – ætlaði að senda tilvísunina. Svo fer læknirinn í fæðingarorlof og svo líða mánuðirnir og hálfu ári seinna hringi ég á BUGL. Það hafði aldrei komið tilvísun. Og ég gat ekkert gert í málinu vegna þess að læknirinn var í fæðingarorlofi og það var enginn sem hægt var að vísa málinu til í staðinn. Hvað gat ég gert? Bíða – og þar með eyða dýrmætum tíma sonar míns í ekkert. Svo hálfu ári seinna þegar blessaður læknirinn var aftur mættur til vinnu þá kem ég og bið hana um að senda tilvísun á BUGL og gera það í þetta skiptið. Hún sendir tilvísun (eða sagðist hafa gert það) svo var ég að fatta það í vikunni að það er liðið hálft ár síðan.

Stutt yfirilit af mínum þekkingarreynslu af ADHD: Fór á SOS námskeið þegar JIV var 2-3 ára. Hann var greindur 3 ára. ´Þá lá ég í fræðsluefni um ADHD hvar sem ég fann það. Átti heima á veraldarvefnum og annað slíkt. Svo hef ég alltaf leitast eftir efni um þetta þess utan. Ég er í ADHD félaginu. Ég fór á námskeið hjá Eirð um ADHD börn. Ég hef leitað til ráðgjafa í einkatíma um ADHD börn. Ég hef farið til ráðgjafa á Sjónarhóli, leitaði til áðurnefnds kennsluráðgjafa. Þegar JIV byrjaði í skóla fór ég til kennarans að fyrra bragði með öll gögn og yfirlit um hans hagi. Ég fór fram á BUGL vísun.... tvisvar!

Það er örugglega eitthvað sem ég er að gleyma í þessari upptalningu.

Ég á mínar slæmu stundir. Stundum er ég ekkert skipulögð og geri allt vitlaust – þrátt fyrir að vita hvernig ég á að hegða mér við drenginn. Stundum hef ég engan tíma eða eirð til að reka á eftir öllu þessu batterí sem á að standa sig í stykkingu gagnvart syni mínum. Ég er afskaplega langt frá því að vera fullkomið foreldri.

EN í búnn og grúnn hef ég bara staðið mig alveg andskoti vel. Ég reyni að sjá hlutina fyrir og láta alla átta sig á hvar málin eru stödd og hvað þarf til að hlutirnir gangi með drenginn. Ég geri mitt allra besta og það er mjög gott!!! Ég stend mig vel. En mér finnst eins og ég sé að synda endalausan sjó.... ég byrja alltaf á byrjunarreit einhvern megin

Svo finnst mér það hrikalega pirrandi að alltaf þegar ég hitti nýjan fræðing í ADHD þá segja þeir hluti sem ég veit allt um , bæði vegna þess að ég hef sótt mér mikinn fróðleik og svo vegna þess að ég á barn með alvarlegt tilvik af AMO. En samt fæ ég einhvern megin alltaf að heyra byrjendafyrirlesturinn. Og 30-60% af tímanum fer í byrjenda fróðleik. Og ég alltaf: “já ég veit, auðvitað, mmmhhmm” en samt þarf ég alltaf að hlusta á þennan blessaða byrjendafróðleik, aftur og aftur og aftur.

Æ það bara einhvern megin tók steininn úr þegar þessi blessaði kennsluráðgjafi sagði mér þær fréttir að sonur minn hefði alvarlegt tilvik af ADHD. Ég veit allt um það og hef vitað helminginn af ævi hans. Ég er bara búin að vera reyna segja öllum öðrum það. Ég sagði henni það í fyrsta tímanum að JIV væri með mjög slæmt tilvik af ADHD, ég sagði kennaranum það fyrsta skóladaginn, ég sagði skólasérfræðingunum það – ég hef alltaf sagt öllum það. En samt fara allir með allt of mikið af andskotans dýrmæta tímanum okkar í að uppgötva það aftur!!!!

Ég skil þetta ekki. Ég ætla ekki að skrifa meira vegna þess ða þá fer ég að skirfa hluti sem eiga ekki að birtast á veraldarvefnum.

Ekki miskilja mig gott fólk. Allir þessir aðilar sem ég nefndi hér fyrir utan er gott og samviskusamt fólk. Það vill og gerir sitt besta. Það er bara eins og það heyri ekki. Skilji ekki. Sé með fyrirfram mótaðar hugmyndir sem það fer eftir og heyrir ekkert sem ekki passar við það.

Akkuratt núna langar mig virkilega mikið til að gefast upp. Bara sofna og vakna í einhverju öðru lífi ... eða bara ekki.

Gott að fá útrás og ég verð komin í allt annan gír á morgunn, tilbúin til að berjast við þetta blessaða kerfi. .... ég að minnsta kosti vona það.

Góðar kveðjur og takk fyrir að nenna að lesa þessa langloku.

Það eru víst sjö ár síðan guttinn minn fæddist. Sjö ár síðan ég lá á Hringbraut og horfði á litla undurfallega kraftaverkið mitt og skildi ekki upp né niður í því hvernig svona falleg og fullkomin vera gæti verið til. Sjö ár síðan blendnu tilfinningarnar breyttust í hreina gleði. Sjö ár síðan ég lá við hliðiná "gamalli" mömmu sem sagði svo hlýlega við mig: "börn barna eru gæfubörn" og mér fannst það fallegt. Sjö ár síðan ég eignaðist elsku besta Jón Ingvarinn minn

Við héldum afmæli fyrir strákana í bekknum hans og frændur í Ævintýralandi í Kringlunni. Þvílíkur LÚXUS!!! Þvílík gleði og hamingja... gersamlega hverrar krónu virði og mun meir en það. Mætti þarna eins og fín manneskja, strákarnir komu og fóru strax að leika sér... svo birtust pizzurnar og þeir borðuðu... fengu ís og héldu svo áfram að leika sér. Meiri partinn af tímanum vandraði ég um, verkefnalaus og vissi barasta ekkert hvað ég ætti af mér að gera. Wonderful! Í staðinn fyrir að standa sveittur (svona næstum því) í eldhúsinu daginn áður og sama dag. Þrífa og laga til, svo afmæliið - hafa leiki og verðlaun og dót... og svo er allt drulluskítugt eftirá (svona næstum því) og maður gersamlega búinn á því. Já ég er sko sátt! Og strákarnir líka heldur betur allir ýkt gegg sáttir - tóm gleði og hamingja.

Hann fékk hjól frá okkur Snorra og pabba sínum og Siggu og afa Stefáni. Svo legó og peysu og afmælisföt og dót frá strákunum. Bara mjög gott.

Og heimilið mitt er sæmilega hreint eftir á og ég er ekki búin á því Jeiiiii..

Kveðjur frá hamingjusamri Huldu sem á fallegan og góðan skólastrák sem er duglegur og skemmtilegur!

Hætt í DDV .... lærði ýmislegt gott sem ég ætla að nýta mér áfram. Nú er stefnan sett á að breyta lífstílnum úr "ég-er-svöng-hlaupogkaupa-mér-núna" í skipulagðan "nestis"-lífstíl. Já og ekki orð meir um það!

En ég er virikilega farin að hata þetta blessaða blogg mitt. Hér á árum áður var ég þrusu skemmtilegur bloggari, bloggaði eithtvða interesting. En nú eretta bara; Eg var að gera þetta og það var óglsla eitthvað.

Málið er bara að ég hef aldrei neinn helvvv.. tíma til að blogga eithtvða skemmtilegt með einhverju pointi. Og pointlaust blogg er hundleiðinlegt og það er ógeðslega plebbalegt að blogga svona "this is my boring life" blogg ... ég er plebbi. AAAARRRRRRGGGGGG ..... Ef það heyrist ekki í mér næsta mánuðinn þá fór ég að þesum skrifum loknum og fleygði mér fram af hallgrímskirkjuturni FFAAAAALLLLINNNNNNGGGG (nei ókei þetter ekki fyndið)

JIV gengur súper vel í skólanum... engu lagi líkt! Hann verður sjö ára eftir viku!!! Vá. Ég verð hálffimtug nokkrum dögum seinna. Nanna Katrín er sætust .. hún stóð sjálf í 10 sekúndur um daginn. Og ég var á nefndarfundi útá landi svo ég sá það ekki. Já ég er móðir í hlutastarfi

Það sagði við mig manneskja (sem starfs síns vegna ætti að vita slatta um ADD) hvort það væri möguleiki að ég væri með ADD ...... ég er eiginlega í losti í einverri ofurspeed naflaskoðun.... Ég sagði að bragði við viðkomandi; "nei, mér gekk alltof vel í skóla til þess" og viðkomadndi svona næstum hreytti í mig "gáfað fólk getur líka verið með ADD" og ég: "öööö ég veit sko .... mmmhhmm..." og eftir sit ég með höfuðverkinn.... mmmhhmmm
***ADD = Atention decifit disorder = (ísl) athyglisbrestur

.... að þessum síðustu skrifum loknum ítreka ég þetta með turninn...

Komið þið sæl!

Ég er ekki búin að vera virk í DDV mataræðinu í lengri tíma. Ástæða mín og afsökun er sú að við vorum í framkvæmdum og allt heimilið var á hvolfi.
EN nú er mál að linni. Það er þriðjudagur á morgunn og svo kemur miðvikudagur (les vigtardagur). Mig langar til að hlaupa við tilhugsununina um að komast að því hvað ég hef þyngst. EN þetta er eins og þegar mann langar ekkert til að kíkja á heimabankann því þá blasa við manni vísa-syndirnar... það er bara að skella sér í djúpu.... og fara svo að skæla Finna svo leið út úr ógöngunum, farað haga sér vel ... og vera svo ánægður með sig viku seinna.

Ætla að viðhalda þeirri sjálfsblekkingu að þetta sé svona einfalt sem lengst.

Gangi mér vel í þeirri viðleitni minni.

Bless